Hier is een handig diagram dat ik heb gemaakt om het verschil te laten zien tussen alle nieuwe PV-celformaten die momenteel op de markt zijn.

Monokristallijne cellen worden gemaakt door een cilindrische siliciumingot te snijden. Het minste siliciumafval ontstaat door perfect ronde cellen te hebben, maar deze passen niet erg netjes in een zonnepaneel (of module), waardoor er openingen tussen de cellen ontstaan die het vermogen van het paneel verminderen in vergelijking met een paneel dat het oppervlak effectiever vult. Deze afweging tussen paneelvermogen en celleconomie heeft typisch geresulteerd in een compromis waarbij monokristallijne cellen afgeronde hoeken hebben.

Naarmate de siliciumprijzen zijn gedaald, is de economie doorslaggevend verschoven ten gunste van snijden om een cel met een meer perfecte vierkante vorm te maken, waardoor het paneelvermogen wordt verhoogd door al het beschikbare oppervlak als werkend fotovoltaïsch materiaal te gebruiken.

Na een lange periode van standaardisatie op het M2-celformaat van 156,75 mm, kunnen fabrikanten het niet eens worden over een standaardmaat voor de toekomst, waarbij elk een iets ander formaat voorstelt, en dit betekent natuurlijk dat de afgewerkte zonne-PV-modules waarin de cellen worden geassembleerd ook verschillen in grootte.

In wat wellicht zal worden gezien als een collectieve mislukking, en in ieder geval voor de komende jaren, heeft de industrie alle downstream voordelen die voortvloeien uit het hebben van standaard modulegroottes weggeworpen, een onderwerp waar ik in een toekomstige blog op terug zal komen.

Bronnen:

https://www.dsneg.com/info/new-m10-182mm-x-182mm-monocrystalline-silico-50983227.html

Deze blog werd voor het eerst gepubliceerd op Solar Blogger hier